Op een rustige ochtend liep Binky alleen door het bos.
Hij wilde alvast paaseieren zoeken voor zijn vriendjes.
De zon scheen zacht tussen de bomen.
Vogeltjes floten vrolijk.
Maar plotseling gebeurde er iets onverwachts…
Het Ongelukje
Binky zette een stap naar voren…
En zakte ineens met zijn pootje in een diep gat.
“Au!” piepte hij.
Hij probeerde zich los te trekken, maar het lukte niet.
Zijn poot zat vast.
Alleen en Bang
Binky keek om zich heen.
Niemand was in de buurt.
“Help…” fluisterde hij zacht.
Zijn oogjes werden een beetje nat.
“Nu kan ik geen Pasen vieren…” zei hij verdrietig.
De Tijd Tikt
De zon klom hoger aan de hemel.
Binky werd moe en een beetje bang.
Hij dacht aan Milo.
Aan Luna.
Aan alle leuke plannen die ze hadden.
“Ik wil naar mijn vriendjes…” snikte hij.
Hulp is Onderweg
Maar wat Binky niet wist…
Zijn vriendjes waren hem al aan het zoeken.
“Waar is Binky?” vroeg Luna bezorgd.
Milo keek rond.
“Hij zou allang terug moeten zijn…”
Samen Zoeken
De alpaca kwam helpen.
Het kleine poesje liep voorzichtig mee.
Zelfs de vlindertjes fladderden rond alsof ze iets wilden laten zien.
“Daarheen!” riep Luna.
Gevonden!
En daar zagen ze hem.
Binky zat vast in het gat.
“BINKY!” riepen ze tegelijk.
Zijn oogjes begonnen te stralen.
“Jullie zijn gekomen…”
De Redding
Milo pakte zijn poot voorzichtig vast.
De alpaca hielp trekken.
Luna moedigde hem aan.
Het poesje bleef dicht bij hem zitten.
“Kom op, Binky! Je kunt het!” riep Luna.
Vrij!
Met een laatste ruk…
Kwam Binky los!
Hij viel achterover in het gras.
Maar hij was vrij.
Blijdschap
Binky sprong meteen op en knuffelde zijn vriendjes.
“Ik dacht dat ik alleen was…” zei hij zacht.
“Dat ben je nooit,” zei Milo.
“We laten je nooit alleen.”
Toch Pasen
Samen liepen ze terug het bos uit.
De zon scheen warmer dan ooit.
“Zullen we alsnog paaseieren zoeken?” vroeg Luna.
Binky glimlachte breed.
“Ja… samen!”
En zo werd het toch nog een prachtige Paasdag.
Want echte vrienden laten elkaar nooit in de steek.